Vandaag staan we stil bij Erwin, een jongen met talent, energie en een warmte die velen van ons heeft geraakt. Hoewel de tijd verstrijkt, blijft het besef dat hij er niet meer is even pijnlijk – en tegelijkertijd blijft zijn aanwezigheid voelbaar in alles wat hij achterliet.
Erwin bracht licht in de sporthal en daarbuiten. Zijn gedrevenheid, zijn humor, zijn manier van zijn maakten hem een teamgenoot die je graag naast je had. Maar achter dat alles droeg hij een last die wij niet hebben gezien, en die uiteindelijk te zwaar bleek.
Het herdenken van Erwin is ook het omarmen van zijn verhaal. Een oproep om naar elkaar te blijven omkijken, om open te staan voor wat iemand niet zegt, om ruimte te maken voor gesprekken die soms moeilijk zijn maar o zo nodig.
Vandaag eren we Erwin door zijn herinnering levend te houden. Niet alleen door het verdriet om wat we missen, maar vooral door te koesteren wat hij ons heeft gebracht: de lach, de momenten, het gevoel van samen.
Erwin, je blijft bij ons. In onze club, in onze gedachten, in de kleine dingen waarin jouw naam steeds even meeklinkt.
We hopen dat je rust hebt gevonden.
We missen je — nog altijd, en voor altijd.
